0

KIRMIZI KALEMLE YAZILMIŞ MEKTUBUN İLK CÜMLESİNİ OKUDUĞUMDA

 

Bir şey yok değildi de vardı, mavi pulun üstünde

Acı bir haber olabilir miydi

Pegasus’un getirdiği mektup

Tanıdık geldi el yazısı, okumaya başladım

 

İlk cümlede sarsıldığımı söylemeliyim

Kutsal metinler gibiydi hiç aklıma gelmeyen

“Sen uzakta olsan da, buradan örtüyorum üstünü üşüme” diye yazmıştı kırmızı kalemle

 

Saf ve çocuksu hâlini gördüm o an

Üstelik gözyaşı da vardı kelimelerinin

Ağır bir suçlu olduğumu hatırlattı

Unuttuğum için rengini gözlerinin

 

Esin kaynağımdı, vaktiyle ismini kazımıştım

Hiç bitmeyecek diyordum, neden böyle düşünmüştüm ki

Ayrılmıştık işte, ayrılık en acılı büyüme

Şimdi kalemi saplanıyor kalbime

 

Hasan Çelikkol

 

İlgili İçerikler