KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
SENDE BAŞLIYOR
Akşam oluyor, sende başlıyor bir sabah
Pencerende ışık ve yaz.
Eski filmler, eski aşklar ve bir masa
Yorgunsun, öyle yorgun ki ta uzaklara
Ta uzaklara kadar yayılıyor soluğun.
Sere serpe uzanarak. Teke tek, bir divan
Gümüşi yıldızların yandığı göğsünde
Günler bir boncuk gibi diziliyor koynuna
Solup gitmiş balkonda saksılar ve hür kuşlar
Gece oluyor, gece, sende açılıyor bir kutu
Beyninde bir İsviçre çakısı.
Emre Karakaya
