ÖMRÜMÜN CELLADI KİM?

Akşamın alacakaranlığını

Gecenin sessizliğini, seher vaktini

Kuşların ötüşmesini severim

Köyümün kır çiçeklerini

Dağlarını, vadilerini, ovalarını

Ormanlarını, çimenlerini

Çimdiğim derelerini severim…

– Mutluluğumu çalan kim?..

Gelir diye yolunu gözlüyorum baharın

Uyku girmiyor gözlerime

Dünyaya sığdıramıyorum düşlerimi

Hiç avutamıyorum acılarımı

Efkârımı dağıtamıyorum

Dizginleyemiyorum öfkemi

Dolup dolup taşıyor gözlerim!

– Gülümü solduran kim?..

Yarına bel bağlıyorum, yarına

Sevgiyle yeşertmeye çalışıyorum kalbimi

Türküler söylüyorum habire

Şiirler okuyorum mutluluğa dair

Çayır çimen geziyorum

Kokusuna bayılıyorum ıhlamurun

Bir de sevdiğimin gülüşüne…

– Güneşimi çalan kim?..

İyilikten başka bir şey düşünmüyorum

Kimseye kötülük etmiyorum

Hasedin zerresi yok kalbimde

Bana göre değildir bencillik

Başkası açken tok yatamıyorum

Hayatı yargılamıyorum ama

Kimi sevsem el oluyor…

– Kalbimi ağlatan kim?..

Engelli koşu gibi hayat

Göğüs geriyorum bütün sıkıntılara

Direnebildiğim kadar direniyorum

Asla boyun eğmiyorum zalimlere

Fakat ne yoksulluğumu giderebildim

Ne yoksunluğumu!

Yaşama tutunamıyorum artık!

– Ömrümün celladı kim?..

Hızır İrfan Önder