TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
KAÇMAK
Sarı yaprakların inişi gibi
Gözlerimde hüzün oturuyor
Acı beni parçalıyor
Ve yaralar ısınır
Gaddarlıkla dolu
İçimde kök salan hasret doluyum
Bavulu alıyorum
Kalbimi uzak yerlere bırakıyorum
Gökyüzünün öfkesi yüzümde patlıyor
Gözlerim titriyor
Aklımda tekrar ediyorum
Biri beni gözyaşlarımın izinden bulacak…
Sophia Jamali Soufi
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...