TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
Aynalarda gizlenen korkuların yansıması
Bir gece sevdiğin ne varsa elinden aldı
Oysa bunca hayal kırıklığı
Seni hiç korkutmadı
Yalnızlık zil sesi gibi yakana yapıştı
Bu ne son buhran ne son hazandı
Aşikâr arkanda iki göz kaldı
Biri ölümü andı biri adını aldı
Hepsi hepsi yanlış yaşanan
Yalnız yazanın bildiği bir masaldı…
Halil Maraş
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...