TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
İKİ ŞİİR
I
Bugün
merdivenler
annemden
elli yaş
daha gençler.
Bu kadın ki
her gün
saçlarını
hayallerinin tepesinde
toplamaya mecbur
ve sinirlerini
ocakta kaynatmaya
ta ki belki
tok bir karınla
yatağa girilsin.
Talihin gözünü
oymak isterim
tarihin gözünü de
annemin gözlerinin yanına
koymak isterim
ne getirmişler başımıza
iyice görsünler diye…
II
Gömleğinin renginde bir mermi
düşüyor başımın üstüne
ben bütün dur ışıkları kadar
kızarıyorum.
Topla parçalarımı gömleğinin içine
bırak annem kapalı gözlerle
sarılsın sana.
Söyle onlara bir gün gelecek
senin eski çarşafını
Azadi** meydanında
bir bayrak gibi açacaklar.
Ayda Majidabadi*
Çeviri: Turgut Say
*1990 doğumlu İran şairi.
** Tahran’ın merkezinde bir meydan. Dünyanın en büyük meydanı unvanına sahip.
