TOZDAN KADIN Dinlenme tesisine yanaşan beyaz otobüsün otomatik kapısı açılır açılmaz ilk o indi. Sıcaktan erimiş asfalta ayağını basar basmaz yere düşen gölgesi silinip...
Güneş alnımda
Rıhtım kıyısında bir kayıkta açtım gözlerimi
Ya akşamdan kalmışım,
Ya da sürüklenmekten yormuş hayat.
Rıhtıma umudu bağlamışım
Hayallerim kaldığından mı?
Nefes aldığımdan mı?
Özlediklerimi süzmüşüm tülbentle
Unuttuklarımı hatırlamışım
Ağır kalır koca yürekte sevdan
Senden içimde kalan ne varsa senin
Bana kalan;
Deniz yosunu kokmuş yüzüm, ellerim
Ve dudaklarımda ıslak bir sigara, efkarlı bir duman
Atilla Tuncer
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...