ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Yağmur yağıyor,
Bir yaprak düştü önüme,
Beyazıt’ta
Bir çınardan koparak.
Bir yaprak,
Umut, umut büyümüş,
Gölge olmuş insanlara,
Mehtapta kuşlarla uyumuş,
Göz kırpmış,
Güngörmüş çınarın gövdesine,
Kalp çizen, isim yazan aşıklara.
Bir yaprak,
Sararmış,
Tüm tazeliğini,
Doğa vermiş, doğa almış,
Tomurcuktan olgunluğa dek
Yemyeşil öyküsünü noktalamış.
Bir yaprak,
Kurumuş dökülmüş,
Topraktan gelmiş, toprağa dönmüş,
Bir varmış, bir yokmuş.
Sami Erdem