AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Günüm hoş
Gönlüm sarhoş
Sol yanımda Sümsük kuşu,
Mabadında, düşlüyorum.
Hadi git uç desem…
Bilmez Babil’in asma bahçelerini,
Ya da İris’in ülkesini.
Tutmaz bir Leyla’nın elinden,
Ya da fark etmez bir Şirin’i.
Döner durur Kafdağını leylim, leylim,
Gün biter,
Havanda su
İpinde un… misali,
Sokulur sümsük sümsük
Darba müptela gönlüme.
Bir kanadında balaban’ın izleri,
Bir kanadında ‘küstüm çiçeği.’
İsmail Türkdoğan
