AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Bu kış bana sitem olmuş,
İçimi serdim rüzgâra.
Göz ıslanmış ve nem olmuş,
İçimi serdim rüzgâra.
Soyundum astım içini,
Güneş ısıtsın yüzünü,
Toparladım ben özümü
İçimi serdim rüzgâra.
Başka türlü yok yorumu,
Çektim içimin nazını.
Rüzgâr götürsün tozunu,
İçimi serdim rüzgâra.
Gözlerimin gamı gitsin,
Dertlerimin tümü gitsin,
Ve içimin nemi gitsin,
İçimi serdim rüzgâra.
Galip Şefahet
