KAPININ ARDINDAKİ GÖZLER Benim annem, bazı şeyleri anlatırken sesini hafif kısar, sanki kelimelerin içinden biri çıkıp onu duyacakmış gibi temkinli konuşur. O gün de...
Gözüm seni gördü, sana aşina
Her sabah güneşi bahar yüzünde
Ağır gelir seni bende saklamak
Gözüm gider gönül sana aşina
Saçlarımda beyaz ellerde nasır
Olmasın damım yeter tek hasır
Geçtiğin yollara adımlar basıp
Hayaline gider ayak aşina
Manolyanın dalı kaldırımlarda
Gövdesini sarmış güle aşina
Sevmenin yükü ağırdır elbet
Seven sevdiği kula aşina
Atilla Tuncer
