DUDAKLARINDAKİ SATIR Karakterine bozuk bir nota girmiş Akortsuz her günün Doğru yol kesilmiş saçlarından Bozuk bir güven ölmüş yıkıntılar arasında Ölümcül hatalar giyinmişsin...
Ben
Kim bilir, kime sesleniyorum
Çayırlarda yorgun atlara sesleniyorum
Daha bir süre böyle; böyle yapayalnız
Bir mezarlığın önüne geldik
Burası yepyeni bir tarih, yepyeni bir hayat
Birinin adı geçiyor, bazı insanlar beyaz kefenler
Sanki kış böcekleri gibi böyle; böyle yapayalnız
Atlar, saçaklar, eski yapraklar; şiddetli kışlar
Karşı koyamadığımız dağlar, kayalar gibi böyle; böyle yapayalnız.
Davut Güner
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AH İSTANBUL, İKİ YÜZÜN VAR Başımı kaldırdım, çarptı gözlerim Mağrur yükselen gökdelenlere Kaldırımlara sinen para hırsına Ayrıca, yoksulları da gördüm Zengin sokakların ardına...
EVE DÖNMEYEN TURNALAR I İçimize akıtırız ben ve selvi ağacı sonbaharın yarasını II Umut ya da özlem güvercin yuva yapmış hapishane duvarına III Yaprak...