AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
saçların yüzümün sabahı olmuş
senin çağın başladı, iste bu yağan kar
beni yanına çivile, tuvalde izin var biliyorsun
damarlarında öpülmüş güllerin dudağı.
daktiloya çekilmiş şiirler* kağıtlar bomboş
sana hiç dokunmadı sesimdeki bebeğin şefkati
yüzüme ter getirdi, elinde ferahlığın
teninde kaç kere mayaladın adımı?
çiçekleri sevemiyorum, elin değmiyor elime
herkesin gözü üstünde, ay ışığı sır değil
beni kaç karanlığa gömelim, kaç türküye?
bir solukta dinlesem boynunda geceyi…
yeni doğmuş gibi uzaktım dünyadan
kenarı yırtık günler dolaştım boş evlerde
kuş esintisi başladı, göğsüm daha geniş
gamzelerinden sağılıyor güneş,
yeni geldi yaşamanın zamanı
Rıdvan Yıldız
*Cemal Süreyya
