ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
perdesiz bir tiyatro hayat
çile işlemiş ellerimle
parmaklarımdan kayıp giden
yarınlarım nerede
tersine ilerlerken saatler
boyu devriliyor gökdelenlerin
neferler salınıyor barışa
yaşamak tabut boyu
artık savaşlar okşuyor bedenimi
ateş ve barutla ısınan dünyada
şafak kirpiklerime kavuşurken vuruldu
söndü gözlerimin ışığı
çocuklar gömüldü güneşsiz yurtlara
kurumuş gül dallarından
ateşler yakın uygarlığın karanlığına
günaydınsız kalmış yeryüzü
göğe veda etmiş mavi bulutların hüznü
Heybet Akdoğan
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
CUMA Cuma sessiz, Cuma yapayalnız Cuma eski sokaklar gibi mahzun Cuma; uyuşuk hastalıklı düşünceler Cuma o sonu gelmeyen esnemeler Cuma beklentisiz Cuma boyun...
KÖPEĞIN ÖYKÜSÜ Boz köpek duran arabayı kokluyor. İçinden çıkacakları beklemeden. Senin benim düşündüğümüz şeyler değil düşündüğü. Orada duruyor geçmişi arkasından gelmeden. ...