ÖMÜR SU MİSALİ I Sıradan bir akşam… Sen dördüncü evladın ile akşam yemeğini yedikten, oradan buradan konuştuktan sonra; bir zamanlar odalarından insan fışkıran iki...
“Ölümü çağırma, sus!” dedi annem. Sakın çağırma. Duymasın diye bunca zaman sustum zaten annem. İnan sustum. Kemiklerim çatırdadı sadece, tek tek kırılırken. Şimdi de çocuklarım duymasın diye susuyorum Azrail’im kafama sıkarken.
Elmas Tunç
*Küçürek öykü
