UZUN BİR ZAMAN ATLAMASINDAN SONRA Yirmi beş yıl önce yazdığım bir şiir düştü aklıma Yosun yeşili gözlerinde ışıltılar eksilmesin demiştim Senin için, öyle ya...
gittiğim her yer dalgalı
ömrünün günlerini bir bir siliyor
geçmişle geleceğin tam ortasında
gün ışığının ince çizgilerinden geçip
siyah çarşafla örtülü geceye ulaşıyor
firar etmiş anılar
aynalardaki yansıması
yüzüme vuruyor
çakıl taşı iriliğindeki gerçekleri
kıpkırmızı yüreğiyle eşlik ediyor yalnızlığıma
şarabi geceler
ayın kırık parçalarından aksederken korkunç noksanlığı
düşüyor görüntüden
mavi maceramız
hangi sıcak rüzgâr esintisi alıp götürecek dibe vuran acımı
solan rengim
kavuran güneşe inat eski rengine kavuşur mu
nasıl susturacağım ruhuma esir beyni
mavinin her tonunda kendini arayan denizin / yalnız yelkencisi
Gonca Dolu