ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
İKİ ÇOCUK
“Kandilsiz ve tandırsız evler gibi
Soğuk sokaklar.
Şu soğuk sokaklar
Ne sırlar saklar.”
İki küçük çocuk;
Babasız, anasızlar.
Ne üst-başları var,
Ne yarınları
Görenin yüreği sızlar.
İki küçük çocuk;
Birinin uçurtmada aklı…
Diğeri oyundan yasaklı,
Yıkımı telli duvaklı…
İki küçük çocuk;
Sokakları dar.
Ne pabuçları,
Ne de
Başlarını sokacakları
Bir evleri var.
İki küçük çocuk…
Hayalleri var atlastan.
Yoksulluk şerbeti içerler
Altın tastan.
Esat Anık