KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
GÜN DOĞUMLARI
Ay donmuş maviyle düşte
Soluk bir düşün baharsız çizik çocukluğunda
Sessizce bezgince mızıka çalmakta
Yılkı atlarının yalnızlığında
Islıklar uçuyor rüzgârla
Yırtık bir fotoğrafın yitikliğinde
Külleri eprimiş patiskalara sarılı köhneliğin tozlu ıssızlığına
Bir gök ki cam
Aç martıların çığlıklarında
Ahşap kapıların ihtişamlı karanlığına
Gökkuşağının kızıla çalan gündoğularında…
Sevgi Erol Öçal
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
SAHAF Şairini arayan bir şiirle karşılaştım, tozlu raflarda unutulmuş bir kitabın sayfalarını karıştırırken. Altında hiç kimsenin adının yazılı olmadığı şiirlerle dolu, kalın, mavi, bez...
