ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
TERSİ
Gülümsemeler nereye gidiyor?
Şiirler kendilerini nerede saklar?
Bir parçam hâlâ anıları örüyor
Pencereler, olmayan insanların yansımasıdır
Biliyorum, bu akşam kimse bana gelmeyecek
Beni rüyada gören cesetten kalkarım omuz silkiyorum
Ölüm yere düşer
Ters günler, ters çevrilmiş saatler, ters kelimeler hayallerime geri dönmeme izin ver
Ağaçların düşen yaprakları hatırlamadığı kışa…
Sophia Jamali Soufi
