ZEMHERİ Ustamı son yolculuğuna ben hazırladım. Kahverengi gözlerini, “Ben dünyadan bütün hevesimi aldım.” der gibi kapatmıştı. Oysa mutlu olmak için attığı her adımda...
İÇİMDEKİ SAVAŞ
İçimde amansız bir savaş sürmekte
Yıllarımı verdiğim, ter döktüğüm yollar tahrip edilmiş
Binlerce kor ateş döşenmiş,
Girmeden hissettiğim cehenneme
Beynimde ise fokurdayan kör kuyular
Arafta kalmış duygularımı çekiyor içine
Maymunlaşmış suratlar basıyor dört yanımı
Çıkmalı bu girdabın içinden, ama nasıl?
Ansızın hayallerimin penceresinden
Uzatıyor elini bir çocuk
Kar beyazı gülümsemesi yüzünde
Sonsuz yıldızlar kaplı bir çubukla
Dokunuyor yüreğime
Çekip alıyor beni maymunlar cehenneminden
Soruyorum kendime umarsız
Yaşadıklarım, hayallerim gerçek mi?
Aynadaki ben miyim, yoksa dışa vurmuş anılarım mı?
Yaşam arenasındaki bu savaşın galibi kim?
Yeryüzü kazanı kaynayıp devrilmiş,
Milyonlarca Armageddon çılgını ortalığa saçılmış da
Ben mi habersizim
Bitmiyor sorularım ve sonunda
Dayanılmaz bir solukla haykırıyorum
Ey göklerin yüce Hâkimi duy sesimi!
Adalet bu dünyada henüz bitmeden
Annelerin temiz sütü kesilmeden
Çocukların çiçeği solmadan
Uzat elini ve umut ver mazlum yüreklere
Fazıl Alasya
