TANRI’NIN ZARİF İRONİSİ KÖR KÜTÜPHANECİ JORGE LUIS BORGES Uzun yıllar Buenos Aires’in bir banliyösünde; sokakları serüvenler vaat eden, görkemli günbatımına doyum olmayan bir banliyöde...
KÖHNE CADDELER
Bu defaki durak kimsesiz
Köhne bu cadde ve çok sessiz.
Karanlık, yolun sonuydu.
Bahsettiğim korku buydu.
Âti’deki bu bilinmezlik…
Asla olmayacak olan ben için sensizlik.
Hey! Duy sesimi
Gönül kapındayım, işit dediğimi.
Özgür kuşların uçtuğu o meydan…
Senin, benliğimi çaldığın o an…
Kendimde miyim bilmem?
Bildiğim tek şey, senleyim… Sendeyim…
Mehmet Can Kamış
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
ÖMÜR SU MİSALİ I Sıradan bir akşam… Sen dördüncü evladın ile akşam yemeğini yedikten, oradan buradan konuştuktan sonra; bir zamanlar odalarından insan fışkıran iki...