AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Ruhum beynelmilel kederler içinde
Bütün sokaklar ezberimdeydi unuttum
Bir gaflet şarkısı çoğalıyor gözlerimde
Adını çocukken duymuştum
Sıralanır mayası tutmuş tüm kaderler
Derviş dilinde yoktan bir şikâyet
Meneviş edilirdi gariplerin sözü
Çerçicinin saati ölümünü tazeliyor
Geç kalan huzur neyse artık
Teslimiyet de gecikiyor ömrümüzde
Seremoni bu masum puslu gözüyle
Yolumuzu gözler
Bir güneşe bir de sevgiye
Ali İhsan Tarman
