KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
İçimden bir düş geçerdi
Geçmeden hayat nehrini
Kanatlanmıştı rüzgâr
Kaybetmeden atımı
Tık. tı kı tık tık … tı kı tık
Çok geçi çok, çok geçiyor
Geç geçi çok, çok geçiyor
Tık. tı kı tık tık … tı kı tık
Düşlerden şahlanan at
Bulutları tekmeliyor
Az kaldı geldi gelecek
Özgürlük atımın göğü
Dilimin aruz ucunda
Kalbim hâlâ atıyor
Ümit Özaltın
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DÖRTNALA Kıyıları döven dalgalar Derinlerden bir dehlizden akıp nehirlere Karışsa denizlere Öyle ağır ki her şey Vahadaki çiçek yalnızlığı Mavi göğün altında Üşüten karlı...
VE HER ÇOCUK BİR ŞİİRDİR RÜZGÂRLA Bir bankta oturur yaşlı bir kadın, Görür çocuğu, gülümser ardından. “Elinde balon, gözünde ışık, Ne çok benzerdi ben...