ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
Gelme canıma
Üzme bari gittiğinden beri
Yoruldum yalnızlığından.
Griyim bu aralar..
Koyma sıraya beni de
İstemem.
Esemem sana
Bereketin olmak için çok geç.
Ardımdan bakma,
Ruhumu veremem artık.
Cevabını sor…
Hangi kalbin içinde olma şerefini tattın da
Bilemedin nazarını.
Hoyrat bir kapan şimdi,
Bakırdan.
Yaklaşma bedenime
Şad olmuş cananım da
Menzilini bilmez gayrı.
Ebru N. Öztürk
