AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Gelme canıma
Üzme bari gittiğinden beri
Yoruldum yalnızlığından.
Griyim bu aralar..
Koyma sıraya beni de
İstemem.
Esemem sana
Bereketin olmak için çok geç.
Ardımdan bakma,
Ruhumu veremem artık.
Cevabını sor…
Hangi kalbin içinde olma şerefini tattın da
Bilemedin nazarını.
Hoyrat bir kapan şimdi,
Bakırdan.
Yaklaşma bedenime
Şad olmuş cananım da
Menzilini bilmez gayrı.
Ebru N. Öztürk
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
UÇURUM Pencerelerden gök paramparça olur Yorgunum Beni uçurumun kıyısında durmanın şölenine götür Orada rüzgâr saçlarımı süslemek için değil karanlığı yırtmak için ister onları Taş,...
Ğ SİZ EVLER yağmur alır ğ siz evler sana dokunamaz eldiven gelemez ayakkabıların kırk dört numarası halbuki ellerini hiç bırakmadım karşıdan karşıya geçerken ...