NOKTA yüzün başka bir ülkenin rüzgârı uğrak yerinden kanıyor yaramız sensiz bir damla düşmez yere aynı tekneden geçirdik ekmek yaptığımız hamuru sabah olunca...
Gelme canıma
Üzme bari gittiğinden beri
Yoruldum yalnızlığından.
Griyim bu aralar..
Koyma sıraya beni de
İstemem.
Esemem sana
Bereketin olmak için çok geç.
Ardımdan bakma,
Ruhumu veremem artık.
Cevabını sor…
Hangi kalbin içinde olma şerefini tattın da
Bilemedin nazarını.
Hoyrat bir kapan şimdi,
Bakırdan.
Yaklaşma bedenime
Şad olmuş cananım da
Menzilini bilmez gayrı.
Ebru N. Öztürk
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
