AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Sensiz yaşayamam dedim, gittin
Deli-divane oldum,
Küstüm zamana!
Her ayrılık bir yıkımdır
Biliyorum
Yüreğim yangın yeri!
Hızlı yaşamak bana göre değil
Gönlüm bir iç deniz
Macerası yok ömrümün!
Mutlu olmaya yeltensem
Kepenk kapatır kalbim
Kar yağar düşlerime!
Çektiğim acıların
Hesabını tutuyorum
Daha çok yanıyor canım!
Ne olur gel artık
Vazgeç, beni kahretmekten!
Hesapsız-kitapsız yaşayalım…
Hızır İrfan Önder
