AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
çekersin yıl oldu kahrımı…
öğütürsün tuz buz
midemin bayramlığı
ağzıma ilk taktığımda
alışana kadar öğürürdüm
yer bitirirdin beni…
senden öncesi yoktum
eriyen mumdum
gün be gün
alıştım…
alıştın…
sevdiğimden önce
bakarım kancaların ve dubalarına özenle…
çıkarır koyarım her gece
yüzersin bir bardak suda
unutamam seni aklımdasın…
sen yoksan bende yokum artık…
takma dişlerim
Cemal Karsavran
