Remzi Yapışkan; kafasında pimi çekilmiş, her biri misket bombasını andıran sayısız düşünceyle gözlerini açtı. Duvarda beliren kalın puntolar, elleri kolları kesilip tecavüz edilen bir genç kızın haberini aktardı. Ürperdi. Sol tarafında döndü....
Foto muhabiri Kemal yazı işlerindeki odanın kapısından içeri girdiğinde, Pınar, internette çiçeklerin diliyle ilgili bir araştırma yapıyordu. “Beyaz gül sadakat, kırmızı gül aşk, sarı...
Nice zamandır kuşlar gökyüzünde iken ben hep yeryüzünde idim. Onlar aşağıdaki dünyayı gözlerken ben yukarıya bakar onlara ait olan masmavi gökyüzünü izlerdim. Sadece kuşları...
Çayımız bitince anne ve babalarımız bizi baş başa bıraktılar. Babam ayrılırken “ Haydi oğlum, göreyim seni !” dedi. Ben de arkasından şöyle fısıldadım: “Onu...
Mutsuzluk insanı içine çeken kör bir kuyu gibi… Üzüntünün üstüne biriken hayal kırıklıkları da eklenince dibi görmek kaçınılmaz oluyor. İşin daha kötüsü kaçasın varsa...
Yağmurlu caddenin ve hüzünlü sokağın isteklerine uygun bir gündü. Cenaze aracı, defin edilecek kişinin bulunduğu apartmanın önüne geri geri yanaştı, sol arka tekeri dışında...
“Recep usta, tuzluk tasarımı nasıl gidiyor?”diye sorulduğunda adamın morali bozuldu. Belli etmedi. Tuz fabrikası, lokanta zinciriyle anlaşmış, siparişleri artmıştı. Himalaya’dan gelen kaya tuzu büyük...
Cemrelerin sıcaklığıyla uykudan uyanan tabiat ana, rahmetin bereketiyle rengârenk giysilerini giymiş görücüye çıkmıştı. Renklerinin sarmaş dolaş olduğu, bayram coşkusunun yaşandığı kırlar, ovalar cennet rengine...
Yurdundan ayrı olmanın kahrını duya duya, kim bilir kaçıncı gurbet akşamlarından birini daha yaşıyor. Hanidir eline gözüne, aklına gönlüne bir yalnızlık duygusudur sinmiş, baştan...
Rüzgâra kapılmış savruluyor her şey. Şehirler, kasabalar, dağlar, ağaçlar… Gök makas yemiş atlas kumaş gibi yırtılıp açılıyor. O kıyamet karmaşasında aklıma bir cümle takılıyor:...
