AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
Satırlar küsmez bana
Haberi geldi dün hatırlı dostlarından
Önce kalem girdi araya
Sonra sayfalar karışmaya çalıştı
Benden yana sorun yok dedim
O sabretmeyi bilmiyor
Dinginliğime isyan ediyor
Düşünemiyor
Bu suskunluğun içimde biriktirdiği fırtınayı!
Bilse, küser miydi hiç?
Ender Özden
