UZUN BİR ZAMAN ATLAMASINDAN SONRA Yirmi beş yıl önce yazdığım bir şiir düştü aklıma Yosun yeşili gözlerinde ışıltılar eksilmesin demiştim Senin için, öyle ya...
Gecenin en karanlık deminde dolandı şiirlerin saçlarıma
Ruhuma dokundu nefesindeki şiir avcısı
Yıldızların parladığını gördüm göz bebeklerinde
Düştü kükrercesine ruhumdan kırmızının son hali
En ateşli şiirlerin şairinin sözleri,
Heyhat kendine âşık etmekte geceyi…
Feryat figanlar nöbette bir kalbin pençesinde
Tozlu satırlara hûn olmuş yorgun bedeni…
Şiirlere hamallıktı payına düşen servet
Bir şarkının eşsiz melodisini fısıldıyordu âdeta,
Ağır gelen yükünü omuzlarcasına…
Ruhundaki karanlıklara rağmen maviye boyadı kanatlarını
Ne söylenen sözler umurundaydı artık ne de yalnızlık…
Zamanın raksında sessizliğe bürünüyordu
İpek böceklerini anımsatıyordu benliği,
Sanki kozasından çıkacak bir kelebek gibiydi…
Karanlığa kavuşuyordu hayaller,
Hayallerinde yer eden renkler gözlerinde uçuşuyordu
Biraz yeşil biraz hâki en çok ta maviye bulanan ellerini son defa kaldırdı ve…
Ve…
Gözlerini ebediyen tüm renklere kapadı…
Murat Öztürk