NOKTA yüzün başka bir ülkenin rüzgârı uğrak yerinden kanıyor yaramız sensiz bir damla düşmez yere aynı tekneden geçirdik ekmek yaptığımız hamuru sabah olunca...
Hayat bir yoldur, anladım
Bazen ayaklarım yoruldu
Bazen yüreğim!
Güz geldi ömrüme
Yaprakları soldu tutkumun
Kararsız uçuşuyor anılarım!
Tadı kaçtı hayatımın
Şafak sökmüyor artık
Sığınacak yeri yok ruhumun!
Tek dostummuş gibi
Dört mevsim, gece gündüz
Ölümü bekliyorum!
Yüreğimi harlayan kim?
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
