AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
kırmızı bir yumak
mâî bir kubbe
bize gülünç gelen fırtınalar
bir kusur işlediysek bize göster
telaş içinde günler
içimde hafifliği kokuyor
dışarıya taşan çatısından damlıyor
“Seni seviyorum” düğüm parçaları
hiçbir ipin ihtişamı yok, koparken
sesler bağırıyor kendini
üstüme eğiliyor gözlerim
bir kenara çekiliyorum
bir ölümlüyü yoldan çıkarıp
gökyüzünü açarak
düş, tüm dallarından
kalbini gıdıklayan kanat parçasını uç
eğelememiz mi gerekir yavaşından
hayat geçiyor göz önünden
sırtımıza dünya hırkasını örerek
Enûma Eliš
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
UÇURUM Pencerelerden gök paramparça olur Yorgunum Beni uçurumun kıyısında durmanın şölenine götür Orada rüzgâr saçlarımı süslemek için değil karanlığı yırtmak için ister onları Taş,...
Ğ SİZ EVLER yağmur alır ğ siz evler sana dokunamaz eldiven gelemez ayakkabıların kırk dört numarası halbuki ellerini hiç bırakmadım karşıdan karşıya geçerken ...