KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
Bildiğim gittiğindi, kalanların masallarında
Sayfalara dökülen kocaman
Bilinmezlik, herkes suskun
Ölmeye cesaret edilmiyordu
Çekilen her derin nefeste
Devam ediyordu karanlık bahar
Her gün yanıyorduk azar azar
Kabarıyordu meydanlarda ve yüreğimdeki ahlar
Sonra kıyıda bir gün, fotoğrafların değdi gözüme
Sırlarına tutunduğum
Kuş işlemeli figürler çoğaldı
Akşamın alacasında mavi
Mavinin görüntüsünde yitik bir şehir
Herkes uyandı
Saçlarında tuzlu esinti, çağırdın beni
Anladım ki geliyorsun gittiğin gibi
Hasan Çelikkol
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DÖRTNALA Kıyıları döven dalgalar Derinlerden bir dehlizden akıp nehirlere Karışsa denizlere Öyle ağır ki her şey Vahadaki çiçek yalnızlığı Mavi göğün altında Üşüten karlı...
VE HER ÇOCUK BİR ŞİİRDİR RÜZGÂRLA Bir bankta oturur yaşlı bir kadın, Görür çocuğu, gülümser ardından. “Elinde balon, gözünde ışık, Ne çok benzerdi ben...