AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
-Zulmün pençesi susarsan daha ağır
Söz tükendi
Her hücre derin bir kuyuda
Karanlığın işgali de çok yakın, boğuluyorsun
Gök taşlarından kurtulmak ne mümkün
Kargalarla birlikte
Bir resmin içinde delisin
Haksızlık dayanılır gibi değil
Bir gerçek on üç yalan
Ağrı nöbetlerin bitsin istiyorsun
Bütün yazılanları hatırla, çaresiz değilsin
Tersine çevirebilirsin resmin içindeki renkleri
Ama önce ellerini bağlayan ipleri çözmelisin
Hasan Çelikkol
