KAPININ ARDINDAKİ GÖZLER Benim annem, bazı şeyleri anlatırken sesini hafif kısar, sanki kelimelerin içinden biri çıkıp onu duyacakmış gibi temkinli konuşur. O gün de...
“Ölümü çağırma, sus!” dedi annem. “Sakın çağırma.” Duymasın diye bunca zaman sustum zaten annem. İnan sustum. Kemiklerim çatırdadı sadece, tek tek kırılırken. Şimdi de çocuklarım duymasın diye susuyorum Azrail’im kafama sıkarken.
Elmas Tunç
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AĞAÇTAKİ GİZEM Elindeki gazeteye göz gezdiriyordu. Başlığı ilgisini çekmişti. Çocukluğundan beri gazetenin kokusunu içine çeker, sonra okurdu. İlk telefonunu babası gazete kuponlarıyla almıştı. Gazeteyle...
BANKALAR CADDESİ “Beyefendi, bakar mısınız? Şu elimdeki notta yazan adresi arıyorum. İş görüşmem vardı bugün… Ah Tanrım, yağmur da ne şiddetli yağıyor.” “Ver bakalım...