ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
GÜN IŞIĞI
Hep aynı hikâyede anlatılan bir hiç değilim
Umurumda değil akrebin görünmeyen öfkesi
Orada, ona cehennemine gitme zamanı dedim
Tetiği çekmeden önce
Uzun sürmüş yanardağ patlaması sustu
Gözyaşı dökülmedi hiç
Ben, orada, martılara seslendim
Düş evreninde değilsiniz dedim
Kapısı ve penceresi olmayan odalarda yaşayan
Son zalimi öldürdüm yer kabuğu üzerindeki
Mahpusluğunuz bitti, özgürce uçabilirsiniz
Kimse geriye dönüp bakmadı hiç
Hasan Çelikkol
