KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
Her aritmi sonrası
Yazıyorum vasiyetimi
Yelkenliler uzaklaşsın istemiyorum oturduğum kayalıklardan
Ayrılıklar
İftiharlar
İntizarlar var
Bir çırpıda siliyorum hepsini
Denizde yüzen balıklar kavuşturun yüzgeçlerinizi
Her dokunuşunuzda bulurum kendimi
Kırlarda koşuyorken
Düş olmalı bu diyorum
Düş…
Ayakları olmayan için
Koşmak ne büyük düşüş!
Dizelenmiş imkansızlıklar zinciri bana küsmüş.
Deniz Saygın
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
DÖRTNALA Kıyıları döven dalgalar Derinlerden bir dehlizden akıp nehirlere Karışsa denizlere Öyle ağır ki her şey Vahadaki çiçek yalnızlığı Mavi göğün altında Üşüten karlı...
VE HER ÇOCUK BİR ŞİİRDİR RÜZGÂRLA Bir bankta oturur yaşlı bir kadın, Görür çocuğu, gülümser ardından. “Elinde balon, gözünde ışık, Ne çok benzerdi ben...