ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
Hayat bir yoldur, anladım
Bazen ayaklarım yoruldu
Bazen yüreğim!
Güz geldi ömrüme
Yaprakları soldu tutkumun
Kararsız uçuşuyor anılarım!
Tadı kaçtı hayatımın
Şafak sökmüyor artık
Sığınacak yeri yok ruhumun!
Tek dostummuş gibi
Dört mevsim, gece gündüz
Ölümü bekliyorum!
Yüreğimi harlayan kim?
Hızır İrfan Önder
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
CUMA Cuma sessiz, Cuma yapayalnız Cuma eski sokaklar gibi mahzun Cuma; uyuşuk hastalıklı düşünceler Cuma o sonu gelmeyen esnemeler Cuma beklentisiz Cuma boyun...
KÖPEĞIN ÖYKÜSÜ Boz köpek duran arabayı kokluyor. İçinden çıkacakları beklemeden. Senin benim düşündüğümüz şeyler değil düşündüğü. Orada duruyor geçmişi arkasından gelmeden. ...