ARGÜMAN başlayacak her şey boşlukta paramparça ve olmayacak şeylerin bir hiç uğruna bir şiire yaşantıların yokluğunda cehennemin derinliğine o kayıp zamanın başlangıçlarında unutulan susayan tenimdeki yaralar...
ayağı ıradı sanki ölümün
elleri çözülemedi bir türlü
tanır mıydı baharı,
öte geçenin renkleri?
dilinde acelesiz
dilinde sessizlikler altında
koyu bi türkü
fersahı mühürlü
mevsimdi, iklimdi, ömürdü
‘vakitsiz’ deyip çıktılar işin içinden
ayağı ıradı sanki ölümün
saçları uzadı… uzadıkça
var ki söyleyecek biri mutlaka
sancılı sancılı sormada
kimseden pervasız ihtiyaç;
kim kurtaracak rapunzel’i!
Halis tamkoç
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
CUMA Cuma sessiz, Cuma yapayalnız Cuma eski sokaklar gibi mahzun Cuma; uyuşuk hastalıklı düşünceler Cuma o sonu gelmeyen esnemeler Cuma beklentisiz Cuma boyun...
KÖPEĞIN ÖYKÜSÜ Boz köpek duran arabayı kokluyor. İçinden çıkacakları beklemeden. Senin benim düşündüğümüz şeyler değil düşündüğü. Orada duruyor geçmişi arkasından gelmeden. ...