NOKTA yüzün başka bir ülkenin rüzgârı uğrak yerinden kanıyor yaramız sensiz bir damla düşmez yere aynı tekneden geçirdik ekmek yaptığımız hamuru sabah olunca...
Ben
Kim bilir, kime sesleniyorum
Çayırlarda yorgun atlara sesleniyorum
Daha bir süre böyle; böyle yapayalnız
Bir mezarlığın önüne geldik
Burası yepyeni bir tarih, yepyeni bir hayat
Birinin adı geçiyor, bazı insanlar beyaz kefenler
Sanki kış böcekleri gibi böyle; böyle yapayalnız
Atlar, saçaklar, eski yapraklar; şiddetli kışlar
Karşı koyamadığımız dağlar, kayalar gibi böyle; böyle yapayalnız.
Davut Güner
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
KÜLLERİMİZ VAR Çağlar yükleniyor gözlerimize Geçmişin izleri bütünüyle Silinip kızıl bir gökyüzünün sararması Verilen ömür diye ellerimize Her baharda hüzünle Birleşip toprağa düsen damlada...
