ORHAN DEĞİRMENCİ Postacının elime tutuşturduğu zarfa daldım gittim. Kapı aralıktı, öyle kalakalmıştım. Bir süre sonra kendime gelip kapıyı kapattım, içeri geçtim. Zarfın içini az...
Dilimde paslı bir yalnızlık tadı
Ya da kekremsi tuzu denizlerin
Bir ince hıçkırık bir tel boğazımda
Kalbimin sızısı bilmem ne kadar derin
Bana kalan hiçlik, karanlık,sensizlik
Bana kalan sessizlik ve yakıcı gözlerin
Orhan Tuncay