KAPININ ARDINDAKİ GÖZLER Benim annem, bazı şeyleri anlatırken sesini hafif kısar, sanki kelimelerin içinden biri çıkıp onu duyacakmış gibi temkinli konuşur. O gün de...
Dilimde paslı bir yalnızlık tadı
Ya da kekremsi tuzu denizlerin
Bir ince hıçkırık bir tel boğazımda
Kalbimin sızısı bilmem ne kadar derin
Bana kalan hiçlik, karanlık,sensizlik
Bana kalan sessizlik ve yakıcı gözlerin
Orhan Tuncay
Author Erik Ağacı Öykü
İlgili İçerikler
AĞAÇTAKİ GİZEM Elindeki gazeteye göz gezdiriyordu. Başlığı ilgisini çekmişti. Çocukluğundan beri gazetenin kokusunu içine çeker, sonra okurdu. İlk telefonunu babası gazete kuponlarıyla almıştı. Gazeteyle...
BANKALAR CADDESİ “Beyefendi, bakar mısınız? Şu elimdeki notta yazan adresi arıyorum. İş görüşmem vardı bugün… Ah Tanrım, yağmur da ne şiddetli yağıyor.” “Ver bakalım...