AN MEKÂNSIZLIK An an üstüne bindi Zaman taştı nil gibi Gün gün üstünden geçti Kanatları ufukta öylesine korkusuz Uzaklaşıp göçtü bilinmeze Ben...
çayımız demlendi
yine oturduk karşı karşıya
sen doğuya bakarsın ben batıya
habersizce çıktık yine çarşıya
oyuncak bebeği sahici sandık
gittik aldık üstüne başına
çocuğun maması senfoniydi
o yüzden girmedi bir yaşına
oyuncak askerler merasimdeydi
saygı durdular naaşına
ikimiz de deli ressamdık
çok resimler çizdik aynı tuale
Secer Türkdoğan
